Pan to szybka gra dla 2–4 osób na małej talii 24 kart: kto pierwszy pozbędzie się kart, ten wygrywa, a ostatni zostaje „panem”. Zasady zrozumie sześciolatek, a z pomocą dorosłego — nawet pięciolatek. Wydrukuj ściągawkę i zaznacz, jak gracie u siebie.
Drukuj w skali 100 % („rzeczywisty rozmiar”), papier A4.
Tak wygląda gotowa kartka (fragment). Całość pobierzesz jako PDF przyciskiem „Pobierz PDF”.
Zasady krok po kroku
Do pana potrzebujesz tylko 24 kart: dziewiątek, dziesiątek, waletów, dam, króli i asów. Rozdaj je wszystkie po równo. Każdy układa karty w ręce od najniższej do najwyższej. Kolory nie mają znaczenia, liczy się tylko wartość.
Zaczyna osoba, która ma dziewiątkę kier. Kładzie ją odkrytą na środku stołu i ta karta zostaje na dnie stosu do końca rundy. Potem gracze po kolei, zgodnie z ruchem wskazówek zegara, dokładają jedną kartę równą albo wyższą od tej na wierzchu. Na damę można więc położyć damę, króla albo asa, ale nie waleta.
Masz wszystkie cztery karty tej samej wartości? Możesz położyć je naraz, jeśli nie są niższe od wierzchniej. Kto nie ma czym zagrać, bierze trzy wierzchnie karty ze stosu. Wolno to zrobić także wtedy, gdy masz pasującą kartę, ale wolisz jej nie oddawać. Kto pozbędzie się wszystkich kart, kończy grę. Ostatni gracz z kartami w ręce przegrywa i zostaje „panem”.
Warianty, które spotkasz w domach
Litery P-A-N — przegrany każdej rundy dostaje literę, a trzecia litera kończy partię.
Trójki — oprócz czterech kart naraz wolno położyć też trzy tej samej wartości.
Jedna karta zamiast trzech — łagodniejsza wersja dla młodszych graczy.
Wszystkie dziewiątki na start — kto ma dziewiątkę kier, może od razu dołożyć pozostałe dziewiątki.
Piki cofane — gdy na wierzchu leży pik, kolejka wraca do poprzedniego gracza.
Beton — dwie karty leżą zakryte na stole przed każdym graczem i odkrywa się je dopiero po pozbyciu się kart z ręki.
Typowe spory i jak je rozstrzygamy
Czy można położyć dwie takie same karty? Nie. Jedna, cztery, a jeśli tak się umówicie — trzy. Czy dziewiątkę kier wolno zabrać? Nigdy, zostaje na dnie. Czy mogę wziąć karty, mając czym zagrać? Tak, to normalny ruch. Ktoś podłożył niższą kartę pod wyższą? To oszustwo. Gdy następny gracz je zauważy, oszust zabiera cały stos oprócz dziewiątki kier.
Dla młodszych dzieci
Pięcio- i sześciolatkom pomaga gra w otwarte karty. Dziecko kładzie swoje karty odkryte na stole, a dorosły podpowiada, które są „takie same albo wyższe”. Zamiast trzech kart bierzcie ze stosu jedną. Przegrany niech po prostu rozdaje w kolejnej rundzie — litery P-A-N zostawcie na czas, gdy dziecko pewnie zna zasady. To dobry trening porównywania wartości: dziewiątka, dziesiątka, walet, dama, król, as.
Najczęstsze pytania
Jak grać w pana w skrócie?
Rozdajecie całą talię 24 kart. Zaczyna osoba z dziewiątką kier, a potem każdy po kolei kładzie kartę równą albo wyższą od tej na wierzchu. Kto nie może albo nie chce zagrać, bierze trzy karty ze stosu. Przegrywa ten, kto zostanie z kartami jako ostatni.
Ile kart bierze się ze stosu w panie?
Najczęściej trzy wierzchnie karty. Dziewiątka kier zostaje zawsze na dnie, więc jeśli nad nią leżą tylko jedna albo dwie karty, bierzesz tylko je. W łagodniejszej wersji dla dzieci bierze się jedną kartę.
Ile osób może grać w pana?
Od dwóch do czterech. We dwoje każdy dostaje 12 kart, we troje 8, a we czworo 6. Najciekawiej gra się we troje albo we czworo, bo wtedy trudniej przewidzieć, kto co ma w ręce.
Czy w pana można kłaść kilka kart naraz?
Można położyć naraz cztery karty tej samej wartości, a w wielu domach także trzy. Dwóch kart naraz nie kładzie się nigdy. Ustalcie przed grą, czy u was liczą się trójki.
Co znaczą litery P-A-N?
To sposób liczenia przegranych w dłuższej grze. Za pierwszą przegraną rundę dostajesz literę P, za drugą A, a za trzecią N. Kto pierwszy ułoży całe słowo „PAN”, przegrywa całą partię.
Czy w pana można grać talią 52 kart?
Klasycznie gra się talią 24 kart, od dziewiątki do asa. Pełna talia też zadziała, ale partia będzie dużo dłuższa. Wtedy umówcie się, że zaczyna osoba z najniższą kartą, czyli dwójką kier.
Wyższa karta zabiera obie, remis to wojna. Z wariantem na 3–4 osoby, grą na czas i wojną na sumy.
Statystyki odwiedzin. Jeśli się zgodzisz, Google Analytics policzy, które gry są najczęściej otwierane (używa do tego plików cookie). Gry i kartki działają tak samo bez zgody. Polityka prywatności
