Zwierzęta to pierwszy temat, od którego warto zacząć kalambury z dziećmi. Nie trzeba tłumaczyć, czym jest hasło: dwulatek wie, jak wygląda kot, a pięciolatek z zapałem pokazuje krokodyla. Dlatego ta talia jest dobra na pierwszą grę w rodzinie i dla grup, w których są dzieci w różnym wieku. Wszystkie inne warianty znajdziesz na stronie kalambury — hasła do druku.
Hasła zwierzęce w trzech poziomach
Każda karta ma od jednej do trzech kropek. Kropki mówią, jak trudno pokazać zwierzę, i są zarazem punktami za zgadnięcie.
- Jedna kropka: kot, pies, koń, krowa, świnia, kaczka, królik, mysz, lis, wilk, niedźwiedź, żaba, słoń, lew, tygrys, małpa, wąż, żółw, rekin.
- Dwie kropki: owca, koza, kogut, zając, jeż, sowa, ślimak, motyl, pszczoła, biedronka, żyrafa, zebra, krokodyl, pingwin, foka, wieloryb, kangur, hipopotam, wielbłąd, struś, bóbr, dinozaur.
- Trzy kropki: kameleon, ośmiornica, meduza, leniwiec, gepard, flaming, żubr, mors, dzięcioł, nietoperz, świetlik, szympans, mrówkojad, pancernik, dziobak, płaszczka, konik morski, skorpion, koliber.
Talia jest ustawiona na całą rodzinę, więc trafiają się zwierzęta ze wszystkich poziomów. Dla 7–9-latków przełącz wiek w panelu — znikną najtrudniejsze, takie jak dziobak czy płaszczka.
Jak pokazywać zwierzęta — podpowiedzi dla dzieci
Dzieci często utykają, bo próbują pokazać całe zwierzę naraz. Naucz je trzech kroków:
- Pozycja ciała. Na czworakach, na dwóch nogach, w powietrzu czy w wodzie? Już to zawęża zgadywanie o połowę.
- Jedna cecha. Trąba, długa szyja, skorupa, skrzydła, ogon. Pokaż ją dłońmi przy własnym ciele.
- Ruch albo zachowanie. Kangur skacze, leniwiec zwisa powoli z gałęzi, dzięcioł stuka głową w drzewo, kameleon zmienia kolor — ten pokazuje się palcem przesuwanym po ręce.
Gdy drużyna zgadnie ogólnie („ptak!”, „ryba!”), pokazujący kiwa głową i dalej doprecyzowuje — pelikan to ptak z workiem pod dziobem, flaming stoi na jednej nodze.
Warianty zabawy ze zwierzętami
- Zoo na czas. Drużyna ma dwie minuty i pokazuje jak najwięcej kart po kolei. Pominięte karty wracają na spód talii.
- Zwierzęca sztafeta. Pokazujący nie mówi, czy drużyna zgadła — następna osoba z drużyny musi „przejąć” zwierzę i pokazać je po swojemu.
- Rysowanie zamiast pokazywania. Ustaw rodzaj kart na „do rysowania”. Zwierzęta rysuje się zaskakująco trudno — warto spróbować z dorosłymi.
- Gdzie mieszkam? Po zgadnięciu drużyna dostaje dodatkowy punkt, jeśli poprawnie powie, gdzie zwierzę żyje: w lesie, w morzu, na wsi czy w Afryce.
Gdy zwierzęta się opatrzą, sprawdź kalambury z zawodami albo kalambury z bajek — w baśniach zwierząt też nie brakuje.
Odgłosy zwierząt najmłodsi poćwiczą też w grze online Kto tak robi? — gra mówi „muu” albo „kukuryku”, a dziecko wskazuje zwierzę.
